Marami ang nabudol at naniwala sa pahayag noon ni dating Pangulong Rodrigo Duterte noong kampanya sa pagkapangulo na mas magiging maganda ang kalagayan ng Pilipinas kung susuyuin ito ng Tsina.

Kasabay nito, walang pakundangang kinondena ni Duterte si Senator Grace Poe sa kanyang mga ambisyon na maging pangulo, sinasabing ang isang “dayuhan” na mamumuno sa bansa ay magiging isang napakalaking sakuna

At ngayon, natagpuan siyang komportableng pinapasok si Guo Hua Ping, isang mamamayang Tsino, sa pampublikong opisina sa ilalim ng kanyang pangangalaga. Ang pagkukunwari ay nakakabigla. Para bang si Duterte ay kumakapit sa kapangyarihan sa kahit anong paraan, inuuna ang sariling kaligtasan kaysa sa kapakanan ng mga Pilipino—hindi kailanman nag-aalok ng lehitimong estratehiyang pampulitika, kundi isang kaawa-awang paghahanap ng pansariling kapakinabangan.

Ngayon, ang mga epekto ng pagmamahalan ni Duterte sa Tsina ay pinapahirapan ang mga Pilipino sa kanilang pinakamasakit na bahagi. Ang tinatawag na “digmaan laban sa droga,” na kanyang ipinagmalaki sa isang madugong pagkabaliw bilang isang marangal na pagsisikap na puksain ang krimen, ay wala nang iba kundi isang panlilinlang. Ang mga gamot na sinasabi niyang aalisin ay pangunahing nagmula sa Tsina!

Ang mga inosenteng tao na nahuli sa gitna ng putukan ay simpleng collateral damage lamang, ginamit upang bigyang-katwiran ang barbarikong pagpatay sa mga hinihinalang drug offender. Tingnan mo lang si Kerwin Espinosa, hayagang nagmamakaawa at humihingi ng tawad kay dating Senador Leila de Lima dahil sa pagkaladkad sa kanya sa putikan ng gawa-gawang drug trade scandal ni Duterte. O isaalang-alang si dating alkalde Jed Mabilog, na naging biktima ng baluktot na laro ng politika ni Duterte nang siya ay hindi makatarungang mailista sa kilalang narcolist ni Duterte. Ang “giyera laban sa droga” na ito? Wala itong iba kundi isang brutal na pag-aalis ng mga kalaban at isang konsolidasyon ng kapangyarihan.

Mabilis na lumipas ang panahon, at ang nagpapatuloy na pagdinig ng Quad Comm ay pinipiga si Duterte, malinaw na ipinapakita kung paano ang kanyang matibay na katapatan sa Tsina ay nagdulot ng kaguluhan sa mga Pilipino. Ang kanyang mga fingerprint ay nasa lahat ng illegal na POGO na nagsisilbing pugad ng money laundering, human at drug trafficking, illegal detention, prostitusyon, immigration bribery schemes, cybercrime, at love scams. Sino ang nagbukas ng mga pintuan sa kaguluhang ito? Tama iyon—si Duterte, masiglang tinatanggap ang impluwensyang Tsino nang bukas na bukas ang mga kamay.

Si Duterte ay isang puppet na nagsisilbi sa interes ng Tsina, na iniiwan ang mga Pilipino bilang mga simpleng kabit sa isang nakakasuklam na pagtataksil. Kami, ang mga Pilipino, ay nanood habang unti-unting winawasak ang aming mga demokratikong kalayaan, na nagtransforma sa aming bansa bilang isang laruan ng katiwalian at kriminal na aktibidad ng Tsina. Kaya’t hayaan niyong magtanong: Sulit ba ang pangako ni Duterte ng kapayapaan at kaayusan? Siyempre hindi.

Ngayon ay sinasabi ni Duterte na handa na siyang dumalo sa mga pagdinig ng Quad Committee, pero darating ba talaga siya? At kung gagawin niya ito, magsasabi na ba siya ng totoo tungkol sa kanyang baluktot na relasyon sa Tsina, mga ilegal na POGO, at extrajudicial killings?