Nagkataon lang ba ang pagpasa ng kamara sa batas na nagpapahintulot ng diborsyo, sa pagtatapos ng kampihan sa Senado at paghihiwalay ng mga magkakampi? 

Walang kaugnayan ang panukalang batas sa hiwalayan ng mag-asawang kasal sa nangyayaring pagpapalit ng liderato sa Senado at paglipat ng partido ng mga pulitiko dahil halalan na naman sa susunod na taon. Pangkaraniwan na ang diborsyong pulitikal dahil kinagawian na ang paglipat ng mga pulitiko sa kapartido ng nakaupong pangulo ng bansa. 

Kung tutuusin, ang diborsyo ay katulad rin ng hiwalayan ng mga magkakapartido. Ang mag-asawa ay may gusto nang iba dahil wala na silang tiwala at respeto sa isa’t isa, o nais ng isa ng kaginhawaan sa piling ng iba. Kung lilipat nga naman ang isang pulitikong gahaman sa kapangyarihan, mas malaki ang pagkakataon niyang manalo sa endorso ng mga namumuno na kadalasang may pondo o may hawak ng pera na kailangang-kailangan sa magastos na pangangampanya. Kung kulang o walang pondong pangkampanya, hindi sigurado ang manalo sa halalan. 

Pero siyempre, may kapalit ang endorso o pondo ng nasa kapangyarihan at iyan ay ang suportang boto para sa piling kandidato nila pati na sa batas na kailangan nila. 

Katulad ng mga kritiko ng kabalimbingan ng mga pulitiko o pagiging paru-paro nila na lipat ng lipat ng bulaklak, may pumapalag din sa batas sa diborsyo. Ayaw ng mga taga-simbahan ang pagpapawalang bisa sa binendisyunan nilang kasal dahil kontra ito sa kanilang sagradong kapangyarihan kahit sa kabila ng realidad na maraming mag-asawang ayaw na sa isa’t isa ay ipit sa kanilang sitwasyon o nakatali sa kagustuhan ng ibang tao. 

Dumarating talaga sa katapusan ang mga relasyon mapamag-asawa o mapapulitika. At kung ayaw na ng isa’t isa, hindi na sila maaayos sa pagpilit na magsama pa kaya walang saysay ang ganoong solusyon. Magiging stress lamang sa sarili ang pagsamahin pa ang hindi na gustong makisama. 

Tanging ang mga sarili ng mag-asawa ang makakapagpasya ng solusyon at makakaresolba ng kanilang away. Kung malaya ang mga pulitiko na idiborsyo ang kanilang partido, hindi ba dapat na may kapantay na karapatan ang sinuman na mamili ng kanilang landas at kapalaran?