‘Testamento’
Isang koleksyon ng limang tula na tumatalakay sa pananampalataya, kaligtasan, at pagsumpa.

"The Sacrificial Lamb," oil on canvas by Josefa de Ayala (Portuguese, ca. 1630 — 1684)
The Walters Art Museum
Santuwaryo Albularyo
Kataka-taka at katawa-tawa raw
Pag-halik sa krus at pag-kausap sa araw.
Pinagtagpi ang rosaryo’t kristal sa iisang tali
Baraha’t bibliya’y pinagpapalit-palit sa pagbabakasakali.
Sabi nila, nakakahiya, nakakasuklam
Na halo-halo ang halik at iyak sa kapangyarihang ‘di alam.
Sabi nila, pumili, pumanig, pumatol.
Desperadong aso na walang iisang tahol.
Kung may mali sa paraan ng aking pagkaligtas,
Sa mga ritwal at seremonya na sariling batas,
Masisisi ba ang Anak na tumayong sariling Ama?
Maitataboy ba ang galing sa kabaong na ginawang kama?
Kung ako’y palalayasin dahil pinitas ang prutas,
At ako’y pababayaan dahil ininom ang katas,
Hindi ba’t kahanga-hanga na may sariling langit
Kung saan sasagip sariling lambat nakapaligid?
Sa aking paraiso, sasayawin ang himig at himno
Sa harap ng altar at katuwang ang aking anino.
Belong puti at paldang pula ng babaeng banal
Sa ngalan ng Ina, ng Anak, at Espiritung Mapagmahal.
Kaya’t pumanig sa Birhen at lumuhod sa sahig.
Hulaan ang guhit ng kamay at lawayan ang lamig.
Ako’y ikinulong at tinanggalan ng kasarinlan,
Ngunit loob ay pinalaya sa sariling pamamagitan.

"A Common Thread," oil and gold leaf on canvas, by Thomas Blackshear II.
via Cosmos
Usapan sa Labas ng Hardin
Si Ebang pumitas,
Suot ang usisa ngunit hubad sa muwang.
Hangad ang kaalaman,
Hangad na maging katulad ng Amang Makapangyarihan.
Ngunit kawawang babae,
Ina ng kasalanan at nagdala ng kamatayan
Sa lahat ng anak na isinilang at isisilang.
Isang aral para sa ating lahat
Na ang babae ay dapat marunong maging
Masunurin at magalang.
Ngunit kung si Adan ang humablot
Ng prutas na kanyang inakyat at inabot;
Kung siya ang unang kumagat, unang nagtanong,
Diyos na mismo ang sasalo bago pa siya mahulog.
Tatawa ang Ama at hahawakan ang pisngi ng lalake,
“Napakatalino, marunong mag-desisyon,
Marunong sumubok at humamon.
Kay talinong lalake, mana sa Amang lumikha,
Tutal, ika’y aking ginawa sa aking imahe at mukha!”
Kaya’t ipagpaumanhin, dala ko na rin naman
Ang parusa; Bakit pa sasayangin?
Hindi, wala nang natira para sayo.
Ika’y magdusa, at ika’y magutom.
Kung iyong nais, patayin mo ako,
Kung yan ang magbabalik ng kapangyarihan mo.
Basta’t ako’y kakain at mabubusog.




