Kamakailan lamang ay itinulak ng Department of Health (DoH) ang inisyatiba para sa road safety adoption sa bansa sa gitna ng nakaaalarma na datos sa mga pag-crash ng sasakyan na pangunahing sanhi ng pinsala at kamatayan.

Ang hakbang ng DoH ay isang malugod na pag-unlad, ngunit nangangailangan ito ng sama-samang pagsisikap mula sa lahat ng mga stakeholder upang unahin ang kaligtasan sa kalsada at lumikha ng isang mas ligtas na kapaligiran para sa mga Pilipino.

Ito rin ay nagsisilbing isang positibong hakbang sa pagpapataas ng kamalayan at pagtataguyod ng responsableng pag-uugali sa kalsada at kung pagbabasehan natin ito sa mga reels at video na nag-viral sa social media patungkol sa mga aksidente sa kalsada, mayroon pa ring mga kulang.

Ang pagtuturo sa publiko tungkol sa mga panuntunan sa trapiko, mga diskarte sa pagtatanggol sa pagmamaneho at ang kahalagahan ng pagsunod sa mga limitasyon ng bilis ay mahalaga – kasinghalaga ng pagsusuot ng mga seatbelt at helmet kapag naglalakbay.

Ang mga mukhang simpleng gawi na ito ay maaaring makabuluhang bawasan ang bilang ng mga nasawi sa kalsada at malubhang pinsala at ang pagkamit ng isang makabuluhan at patuloy na pagbawas sa mga aksidente sa kalsada ay nangangailangan ng maraming paraan na higit pa sa mga kampanya sa pampublikong edukasyon.

Ang kaligtasan sa kalsada ay lubos na naiimpluwensyahan ng kalidad at disenyo ng mga kalsada at ang gobyerno ay dapat mamuhunan sa pagpapabuti ng imprastraktura ng kalsada, kabilang ang mas mahusay na mga signage, mga marka, mga walkway ng pedestrian, at wastong ilaw sa kalye.

Kapansin-pansin din na ang mga batas at regulasyon sa trapiko ay mabisa lamang kung ito ay mahigpit na ipinatutupad, kaya’t ang mga awtoridad ay dapat magpatupad ng mas mahigpit na parusa sa mga paglabag sa trapiko tulad ng pagmamaneho ng mabilis at walang ingat na pagmamaneho.

Siyempre, may bahagi rin dito ang mga motorista, dahil dapat tiyakin ang regular na pag-inspeksyon ng sasakyan para sa roadworthiness.

Sabi nga ng ilan, hindi pa huli ang lahat.