Ngayon panahon ng El Nino kung kailan mas mainit ang tag-init, nagbabadya na naman ang pagrarasyon ng tubig sa mga kabahayan kung kukulangin ang imbak ng tubig sa mga dam sa tindi ng konsumo sa tubig. Ibig sabihin ay mababawasan o mawawala ang tubig na dumadaloy sa mga tubo at gripo kung kaya magpapaikot sa mga barangay ang mga tagapamahagi ng tubig ng kanilang tangke o trak na may kargang malinis na tubig upang makaigib ang mga mamamayan, lalong lalo na ang mga taga-Metro Manila.

Makailang ulit nang nangyari ito dati at matinding pila balde ang makikita sa bawat kanto ng lugar na rarasyunan ng tubig. Malaking abala at hirap ang pag-iigib ng tubig, lalo na sa mga nagtatrabago.

Syempre ang solusyon dito ay ang pagtatayo ng karagdagang dam o imbakan ng tubig upang may reserba pagsapit ng tag-init. At dahil mabagal ang pagtatayo ng ganitong imprastraktura, tama naman ang swistyon ng isang mambabatas na hikayatin ang mga bahay-bahay at gusali na maglagay ng sariling rainwater collection system.

Ang mga ganitong imbakan ay sasahod ng tubig-ulan tuwing tag-ulan at ang naipong tubig ay magagamit sa panahon na mapuputol ang daloy ng tubig sa kabahayan dahil sa kakulangan ng tubig. Simple lang naman ang RCS, parang pila balde lang pero walang tagasalok dahil otomatiko itong nag-iipon ng tubig kapag umuulan. Ginagamit na ang ganitong sistema sa malalayong purok na hindi abot ng ordinaryong tubo ng tubig mula sa supplier.

Tama rin na gawing mandatory ang paglalagay ng RCS lalo na ang mga malalakas gumamit ng tubig upang masiguro na may dadaloy pa ring tubig sa mga kabahayan. Hindi dapat itong ituring na dagdag pasanin dahil para naman sa kanila ito at sila rin ang makikinabang sa naipong tubig.

Kung lahat ng bahay at gusali sa Maynila ay may sari-sariling RCS, malamang ang hindi na magkakaroon ng kakulangan sa tubig tuwing tag-init o El Nino dahil may magagamit ang lahat galing sa imbak na tubig-ulan.