Si Apolinario Mabini, na mas kilala bilang “Utak ng Rebolusyon” at “Dakilang Plebeian,” ay tumatayo bilang isa sa mga pinakapinipitagang bayani ng Pilipinas.

Noong nakaraang Martes, 23 Hulyo, isang araw bago ang “Carina” at ang tag-ulan na pag-ulan nang walang parusa, ginunita ng bansa ang kanyang kadakilaan, na sumasalamin sa kanyang napakahalagang kontribusyon sa pakikibaka para sa kalayaan at pagbuo ng Republika ng Pilipinas.

Ang buhay at pamana ni Mabini ay nag-aalok ng malalim na mga aral sa katatagan, talino, at pagkamakabayan, na ginagawa siyang isang pigura ng walang hanggang kahalagahan sa kasaysayan ng Pilipinas, lalo na sa gitna ng kasalukuyang mga tensyon sa West Philippine Sea.

Ipinanganak noong 23 Hulyo 1864, sa Tanauan, Batangas, si Apolinario Mabini ay bumangon mula sa mababang simula upang maging isang pivotal figure sa Rebolusyong Pilipino laban sa kolonyal na paghahari ng Espanya.

Sa kabila ng maraming paghihirap, kabilang ang kahirapan at isang nakapipinsalang karamdaman, ang di-matinag na diwa at matalas na talino ni Mabini ang nagtulak sa kanya sa katanyagan. Nagkamit siya ng abogasya mula sa Unibersidad ng Santo Tomas, isang patunay ng kanyang tiyaga at dedikasyon sa edukasyon.

Ang pinakamalaking kontribusyon ni Mabini ay dumating noong huling bahagi ng ika-19 na siglo, habang ang Pilipinas ay nakipagbuno sa kambal na hamon ng pang-aapi ng mga Espanyol at ang paghahanap para sa sariling pamamahala.

Ang kanyang katapangan sa intelektwal at hindi natitinag na pangako sa rebolusyonaryong adhikain ay nagdulot sa kanya ng moniker na “Utak ng Rebolusyon.” Bilang tagapayo ni Emilio Aguinaldo, ang pinuno ng rebolusyon, si Mabini ay gumanap ng mahalagang papel sa paghubog ng mga estratehiya at patakarang gagabay sa kilusan.

Isa sa mga pinakamahalagang nagawa ni Mabini ay ang kanyang pagiging may-akda ng 1898 Konstitusyon ng Unang Republika ng Pilipinas, na kilala rin bilang Konstitusyon ng Malolos.

Ang landmark na dokumentong ito ay naglatag ng pundasyon para sa pagtatatag ng isang malayang pamahalaan ng Pilipinas, na nagtataglay ng mga prinsipyo ng demokrasya, pagkakapantay-pantay, at karapatang pantao.

Ang pananaw ni Mabini para sa isang soberanong bansa, na pinamamahalaan ng panuntunan ng batas at kalooban ng mga tao, ay isang tanglaw ng pag-asa para sa mga Pilipinong naghahangad ng kalayaan. Ang kanyang impluwensya ay lumampas sa kanyang ligal at pampulitikang kontribusyon.