Magmamartsa si Maxine Esteban sa Paris Olympics hindi lang bilang isang atleta, kundi bilang embahador din ng goodwill, friendship at camaraderie ng Pilipinas na kanyang pinagmulan at Ivory Coast na kanyang kinakatawan.

Sinabi ng 23-anyos na si Esteban na ang pagbibigay inspirasyon sa mga kabataan mula sa magkabilang bansa sa pinakamalaki at pinakaprestihiyosong paligsahan sa palakasan sa mundo ay isang malaking responsibilidad ngunit handa siya para sa hamon dahil nais niyang pag-isahin ang kapwa Pilipino at Ivorian sa isang maluwalhating pagganap.

“Na-realize ko na may kakaiba akong role na dapat gampanan. Since I received so much support from two nations, I realized that going to the Olympics, I will be inspiring the youth from two country,” sabi ni Esteban sa DAILY TRIBUNE sa isang panayam.

“Maaari kong bigyan ng inspirasyon, pag-asa, pag-isahin, at unawain ang dalawang bansang ito.”

Hindi naging madali ang naging daan ni Esteban patungong Paris. Pagkatapos magkaroon ng pinsalang anterior cruciate ligament habang kinakatawan ang Pilipinas sa World Fencing Championship sa Cairo noong 2022, binigyan siya ng aprubadong leave of absence mula sa pambansang koponan.

Ngunit sa kanyang ganap na paggaling, bigla siyang inalis ng Philippine Fencing Association (PFA) sa pambansang koponan — at tumanggi na ibalik siya, na nag-udyok sa kanya na lumipat sa Ivory Coast, kung saan napagtanto niya ang kanyang tunay na halaga pagkatapos lumabas bilang nangungunang babaeng foil fencer.

Sa kalaunan ay naka-punch siya ng tiket sa Summer Games habang nakakolekta siya ng sapat na mga puntos sa pagraranggo pagkatapos na maging prominente sa iba’t ibang internasyonal na paligsahan.

Sinabi ni Esteban na malaki ang tsansa niyang mag-qualify sa Asia kung pumayag ang PFA na ibalik siya sa koponan matapos makaranas ng injury sa pinakamalaking paligsahan sa fencing sa mundo.

“Lagi kong alam na handa na ako para sa 2024 Olympic Games,” iginiit ni Esteban, hindi natitinag ang kanyang kumpiyansa.

“Kaya ang pangunahing kadahilanan ay ang aking paghahanda, parehong pisikal at mental. Sa huling kampeonato sa Asya, napunta ako sa ika-11 na puwesto, ngunit lahat ng nasa itaas ko ay mula sa Japan, China, Korea, Singapore, at Hong Kong kaya alam ko na mayroon akong napakalaking pagkakataon na maging kwalipikado.”

“To be honest, wala na akong time para mag-isip pa. Kung meron man, it was more of a heartbreak than a regret.”

Inamin ni Esteban na ang pagiging out of the national squad ay isang malaking dagok sa kanyang moral.

Siya, gayunpaman, ay nakakuha ng lakas at tapang mula sa kanyang Italian coach na si Andrea Magro, na nagsumikap na ihanda siya para sa Paris Olympics.

“Tinulungan niya akong mabawi ang tiwala ko pagkatapos ng lahat ng pagkabalisa at pagkabalisa ng taon. Palagi niyang tinitiyak sa akin na makakarating ako sa Olympics balang araw,” sabi ni Esteban.

“Mula sa simula, kapag kinuha niya ako, palagi niyang sinasabi sa akin na palagi niyang nakikita ang aking potensyal, at palagi niyang sinusubukan na gawin akong isang mas mahusay na fencer.”

Ngunit ang misyon ni Esteban ay hindi lamang limitado sa fencing piste.

Binigyang-diin ni Esteban na kailangan niyang suklian ang kabutihan ng mga Ivorian sa pamamagitan ng pagpapalaki sa kanila sa Paris Olympics.

Pagkatapos ng lahat, ang Ivory Coast ay magpapadala ng napakaliit na delegasyon na 11 lamang na mga atleta at ang tagumpay sa Summer Games ay lubos na ipagdiriwang ng maliit na bansang ito sa Kanlurang Aprika na mas kilala sa kape at kaakit-akit na mga beach kaysa sa pambansang programa sa palakasan nito.

Upang makipag-ugnayan sa kultura ng bansa, nakipag-ugnayan si Esteban sa kanyang kapwa Ateneo de Manila University alumnus na si Ange Koaume, na nagmula sa Abidjan, kabisera ng Ivory Coast.

“Nag-message ako sa kanya noong lumilipad ako sa Ivory Coast, at sinabi ko, ‘Oh, dito ka pala, di ba?’ Sabi niya, ‘Yeah, I’m from Abidjan.’ Tinanong ko siya, ‘Ano ang kailangan kong gawin? Anong masarap kainin dito?’” sabi ni Esteban.

“Masarap ang pagkain nila at katulad ng pagkaing Pinoy. Nagustuhan ko ang garba, na may isda at kamoteng kahoy sa gilid.”

Alam ni Esteban na hindi magiging madali ang daan patungo sa isang Olympic medal.

Inaasahang haharang sa kanyang daraanan ang pinakamahuhusay na babaeng foil fencer sa mundo tulad ng American Lee Kiefer at Italian big guns na sina Arianna Erigo, Martina Favaretto, at Alice Volpi.

“Siyempre, halos lahat ng nasa top 16 ay mga world champion o batikang Olympians. Pagpunta sa Olympics, alam kong magiging maiden appearance ko ito, at, sa pagiging makatotohanan, mahirap makakuha ng medalya. Pero ako I’m going to do my best and I’m very excited to be there,” sabi ni Esteban.

Gayunpaman, sa pagtatapos ng araw, hindi huhusgahan si Esteban sa bilang ng mga medalyang napanalunan niya.

Hahatulan siya sa mga buhay na naantig niya at sa mga pusong naging inspirasyon niya habang kinakatawan at pinag-iisa niya ang dalawang bansa – ang Pilipinas at Ivory Coast – sa pinakadakilang palabas sa mundo.